Koncert Symfoniczny / Haydn – Mozart

Marcin Zdunik – Wiolonczela
8 Października 2019 r. Godz. 19:00
Studio Koncertowe Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego
ul. Modzelewskiego 59, Warszawa

Polska Opera Królewska zaprasza na koncert, podczas którego wystąpi znakomity polski wiolonczelista – Marcin Zdunik. Artysta jest laureatem wielu międzynarodowych konkursów zapraszanym do udziału w tak znamienitych festiwalach, jak BBC Proms w Londynie, Progetto Martha Argerich w Lugano oraz Chopin i Jego Europa w Warszawie. Wiolonczelista występował też w wielu prestiżowych salach koncertowych, m.in. Carnegie Hall w Nowym Jorku, Cadogan Hall w Londynie i Rudolfinum w Pradze. Marcin Zdunik jest artystą wszechstronnym – doskonale czuje się jako solista, jak i kameralista. Z powodzeniem wykonuje zarówno muzykę dawną, jak i tę najnowszą. Doceniany przez krytyków za doskonałą technikę i głębię interpretacji, zachwyca publiczność brzmieniem, ekspresją i wrażliwością.

fot. Materiały organizatora

Marcin Zdunik ma w dorobku także szereg nagrań płytowych. Za swój fonograficzny debiut otrzymał w 2010 roku nagrodę Fryderyk. Nagrodzony album zawiera m.in. II Koncert wiolonczelowy D-dur Josepha Haydna, który wypełni pierwszą część programu.

Joseph Haydn napisał dwa koncerty wiolonczelowe – Koncert C-dur (ok. 1761-1765), skomponowany dla ówczesnego wirtuoza Josepha Weigla, oraz Koncert D-dur (1783), zwany „Wielkim”. Autorstwo tego późniejszego zostało w XIX wieku podważone, utwór zaś przypisano Antonínowi Kraftowi – instrumentaliście z orkiestry prowadzonej przez Haydna na dworze Esterházych między 1778 a 1790. Jednak od czasu, gdy u progu lat 50. XX wieku odnaleziono rękopis dzieła, nie ma już wątpliwości, iż wyszło ono spod pióra samego Haydna. Koncert odznaczający się niebywałą jak na owe czasy ekspresyjnością i szczególnym liryzmem, powstał prawdopodobnie z myślą o wiolonczeliście Jamesie Cervetto. To on po raz pierwszy wykonał dzieło – premiera odbyła się w Londynie w 1784.

Być może właśnie w szczególnej muzykalności i temperamencie pierwszego interpretatora należy szukać źródeł inspiracji zarówno dla niezwykle pięknie prowadzonej melodii, jak i niełatwych pod względem technicznym przebiegów.

Również pochodząca z końca 1773 roku Symfonia g-moll Mozarta zachwyca dojrzałością brzmienia oraz ekspresją wyrazu.

Alfred Einstein, biograf wiedeńskiego geniusza, zalicza ją do jego najdoskonalszych dzieł z tego gatunku. Pisze o niej: „[…] to wewnętrzne wzburzenie orkiestry z niespokojnym falowaniem synkop zaraz na początku […], ten skrajny kontrast dynamiczny – wybuch fortissima po zamierającym pianisto, te dziko nacierające przedtakty, ostre akcenty, tremolo skrzypiec – to wszystko […] odzwierciedla jakieś bardzo osobiste bolesne przeżycie”.

Początkowe takty tej niezwykłej symfonii mogą kojarzyć się z pierwszymi scenami filmu Amadeusz Miloša Formana. Wszak to właśnie ta kompozycja otwiera ścieżkę dźwiękową mistrzowskiego obrazu. Niewykluczone, że taka konotacja pomoże słuchaczom jeszcze mocniej odczuć zaklęte w dźwiękach blaski i cienie XVIII stulecia.

 

Program
J. Haydn – II Koncert wiolonczelowy D-dur Hob. VIIb:2
W.A. Mozart – Symfonia nr 25 g-moll KV 183

Wykonawcy
Marcin Zdunik Wiolonczela
Orkiestra Polskiej Opery Królewskiej
Dawid Runtz Dyrygent

Posted by wk

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *