Koncert Noworoczny Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus

12 stycznia 2019, godz. 19.00
Studio Koncertowe Polskiego Radia im. W. Lutosławskiego w Warszawie

Angela Wee | skrzypce
Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa
Antoni Wit | dyrygent

Stanisław Moniuszko Uwertura do opery „Paria”
Pablo de Sarasate Fantazja na tematy z opery „Faust” op. 13
Pablo de Sarasate Fantazja na tematy z opery „Carmen” op. 25
Pablo de Sarasate Melodie cygańskie op. 20
Manuel de Falla 1. i 2. Suita z baletu „Trójkątny kapelusz”

 

W Nowy Rok dobrze jest wkroczyć przy dźwiękach muzyki – tej najlepszej, w doskonałych wykonaniach. Wszystko to zapewni koncert Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa pod dyrekcją Maestro Antoniego Wita, należącego do najbardziej cenionych na świecie polskich dyrygentów. Pochodząca z USA młoda skrzypaczka Angela Wee jest tryumfatorką wielu konkursów, m.in. w 2015 roku zdobyła drugą nagrodę na XII Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym Pablo Sarasatego (Hiszpania). Szczególnie ciekawie zapowiadają się więc jej interpretacje błyskotliwych, skrzących się brawurową wirtuozerią dzieł tego mistrza romantycznej wiolinistyki, prezentowanych tu w nader ciekawym wyborze – jego dwóch koncertowych fantazji na motywach oper Faust Gounoda i Carmen Bizeta oraz popularnych Melodii cygańskich. Gorące słońce Iberii opromieniać będzie też muzykę z baletu Trójkątny kapelusz Manuela de Falli, na motywach żartobliwej historii o złym burmistrzu (tytułowe nakrycie głowy to symbol jego urzędu) i przebiegłej młynarce, rozgrywającej się w scenerii andaluzyjskiego miasteczka. Te trzy ostatnie kompozycje ukazują ważny nurt muzyki XIX stulecia, która wchłaniała i sublimowała elementy muzyki tradycyjnej – czasem nieświadomie, częściej jako element założonego, choć nierzadko powierzchownego ludowego sztafażu. W epoce romantyzmu stało się to szczególnie ważnym elementem kompozytorskiego warsztatu, stanowiąc niekiedy o jego istocie, jak w twórczości kompozytorów „szkół narodowych” (do których zaliczyć można de Fallę), kiedy indziej znów będąc li tylko ornamentem (jak u Bizeta czy Sarasatego). W zwyczaju było też, że wybitni wirtuozi często prezentowali podczas koncertów motywy muzyki tradycyjnej swoich krajów. Właśnie kompozycje wielkiego hiszpańskiego skrzypka są wzorcowym wręcz przykładem „modnej” muzyki swojej epoki, łącząc reminiscencje wielkich, uwielbianych oper, motywy narodowe i najwyższej próby wirtuozerię. Muzyka de Falli to natomiast bardziej już subtelna adaptacja oryginalnego folkloru wielokulturowego Półwyspu Iberyjskiego, ze szczególnym naciskiem na fascynujące rytmy i pełne emocji śpiewy rodem z Andaluzji. Akcentem rodzimym będzie jedna z mniej znanych, a bardzo interesujących uwertur Moniuszki, do opery Paria.

Posted by wk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *