Dama Kameliowa w Operze Narodowej

Premiera 20 kwietnia
Balet w adaptacji Johna Neumeiera
Choreografia i reżyseria świateł: John Neumeier
Balet w trzech aktach z prologiem według powieści Aleksandra Dumasa (syna).
Spektakl przeznaczony dla widzów dorosłych

Egzemplarz Damy kameliowej Aleksandra Dumasa (syna) znajdował się wśród eksponatów na wystawie Blaski i nędze. Obrazy prostytucji 1850-1910 w paryskim Musée d’Orsay. Autorem scenografii tej wystawy był reżyser operowy Robert Carsen. W salach wyłożonych kosztownymi tkaninami – takimi jakie wyściełały buduary kurtyzan – można było oglądać między innymi „fotel rozkoszy” skonstruowany dla syna królowej Wiktorii czy rozpartą na łóżku nagą Rollę Henri Gervexa. Kokoty, demi mondaines, grandes horizontales drugiej połowy XIX wieku inspirowały twórców – ucieleśniały marzenie o wolności oraz jej cenę; jak mówił Kees van Dongen: „One znały życie we wszystkich jego wyrazach”. Dama kameliowa to jeden z najsłynniejszych baletów Johna Neumeiera. W swojej opowieści korzysta on z narracji szkatułkowej – oto protagoniści Marguerite Gautier i Armand Duval spotykają się w operze podczas przedstawienia Manon Lescaut. To podwójne mrugnięcie oka do widza – Manon Lescaut także opowiada o kurtyzanie, a sama opera jako miejsce to ważny punkt na mapie prostytucji różnych rejestrów: kurtyzany u szczytu kariery prezentowały tu nowe suknie i klejnoty, podczas gdy balet nazywano wówczas „ekspozycją dziewcząt na sprzedaż”. Neumeier opowiada tańcem całą skalę namiętności – w muzyce Chopina odnajdujemy zarówno wynikający z jego choroby smutek, jak i radość, frywolność świata towarzyskiego Paryża, do którego należał – Paryża, gdzie „przyjemności mijają nas, krzycząc”.

Posted by wk

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *